ROZ||STAWAĆ
Projekt autorski, zrealizowany we współpracy z ówczesnymi studentami Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie.
Napisałam tekst, gdzie postaciami były Kolory, a Sceny częściami Ciała. Inspiracją była teoria miłości Roberta Sternberga, platoński mit o idealnych połówkach i własne doświadczenie, które pozwoliło mi odkryć, że czasem trzeba się rozstać by móc się tak naprawdę najpierw stać sobą w pełni, a dopiero potem tworzyć relacje.
Jeden z moich bardziej performatywnych tekstów, którego czytanie zrealizowaliśmy w pralni samoobsługowej PEPE, mieszczącej się na krakowskim Kazimierzu.
Zrobiliśmy czytania o różnych porach dnia, by mieć zarówno publiczność, która przyszła specjalnie na to wydarzenie, jak i przypadkowych odbiorców, którzy akurat chcieli zrobić pranie. Dla aktorek i aktorów biorących w tym udział było wyzwaniem, by zmierzyć się z brakiem podziału na scenę i publiczność, oraz że odbiorca tak naprawdę ma prawo reagować tak, jak czuje.
Jak kobieta, która przyszła wyjąć swoje pranie z pralki, na której akurat odgrywała się scena. Albo jeden z odbiorców, który zaczął żywo reagować na wypowiadane przez nich teksty, chcąc z nimi wejść w dialog.
Wyzwanie, a jednocześnie zaufanie. Zarówno do formy tekstu, mojej wizji, jak przede wszystkim do samego siebie i swojego instynktu aktorskiego. Kolejną odsłonę ROZ||STAWAĆ zrealizowaliśmy już na letniej scenie „Scena przy Pompie” Teatru J. Słowackiego w Krakowie.
Wystąpili: Katarzyna Osipuk, Dominika Majewska, Ania Antoniewicz, Tomáš Kollárik, Tomasz Włosok i Paweł Wolsztyński.