Zapisy z czarną chustą są synergią relacji performerki i fotografa/podróżnika. Tworzenie tych zapisów jest jednocześnie gestem prywatnym mnie jako performerki, partnerki fotografa/podróżnika, jak i próbą budowania wspólnej wizji połączenia dwóch światów. W drodze i w życiu. 

Gest rozkładania czarnej chusty jest z jednej strony moim STOP. ZATRZYMAJ SIĘ. SPÓJRZ. A jednocześnie chęcią „złapania chwili” i oznakowania miejsca. 

Nie szukamy kompromisu, staramy się budować konsensus. Projekt jest procesualny, nie jest skończony. Pozwalamy mu się rozrastać. W zbiorze mamy fotografie z takich miejsc jak: Malta, Turcja, Egipt, Litwa ale i Wrocław, Sokołowsko, Bydgoszcz i inne. W pracach zaczął pojawiać się rytm, stałość motywów: jak zachody słońca, miejsca kultowe, ujęcia z drona ukazujące czarną chustę niczym flagę lub punkt.